|
MENU : Activiteiten > Partnergemeente Kirchmöser
|
|
Partnergemeente Kirchmöser.
De wijkgemeente rond de Marcuskerk heeft een nauwe band met haar zustergemeente in Kirchmöser, Duitsland. Kirchmöser ligt in de deelstaat Brandenburg in de voormalige D.D.R, 560 km van Utrecht. In 1988, vlak voor de val van de muur zijn de eerste contacten met deze gemeente gelegd, en nu -20 jaar later- is dat gemeentecontact uitgegroeid tot een goede vriendschap.
We ontmoeten elkaar jaarlijks tijdens het hemelvaartweekend. In 2010 (weekend van hemelvaart) komt er weer een groep uit Kirchmöser naar Utrecht. De Werkgroep Kirchmöser-Marcusgemeente onderhoudt op gemeenteniveau de contacten en organiseert de jaarlijkse ontmoetingen. Voor informatie kunt u terecht bij
de secretaris Annelies Schouten
|
 
|
|
Bezoek aan Kirchmöser, 2-5 juni 2011
Hemelvaartsweekend 2011, het vaste weekend voor het contact met onze partnergemeente. Om 7 uur in de ochtend verzamelden zich 18 gemeenteleden bij de Marcuskerk, om vervolgens de reis naar Brandenburg aan te vangen. Het was nog vrij fris, dus de jassen konden nog wel even aan blijven.
De eerste stop was net over de grens bij Oldenzaal. Er werd een (tweede) ontbijt genuttigd, de meegebrachte koffie gedronken (met een lekker soesje, uitgedeeld door Claudia en Mark). Het weer zag er veelbelovend uit.
De rest van de reis verliep voorspoedig en om half drie kwamen we aan in Wusterwitz bij de familie Demmig. Daar stond koffie en thee klaar met (uiteraard) een keur aan Kuchen. Oude bekenden werden begroet en nieuwe bezoekers en gastgezinnen maakten kennis met elkaar.
Omdat 2 juni de verjaardag van Utrecht is, werd al geschenk de stadsvlag van Utrecht overhandigd, compleet met de afbeelding van St. Maarten (heel toepasselijk, zoals vrijdagavond zou blijken).
Na een aantal uur gezellig samenzijn vertrok iedereen met zijn eigen gastgezin om daar de avond verder mee door te brengen. de kop was er af!
|
|
|
3 juni
Vrijdags werd de dag doorgebracht met het gastgezin. Er werd gezeild op de Wendsee, gevaren over de Havel, een bezoek gebracht aan Potsdam en het weer maakte alles mogeljk, want het was nu echt zomers. Zo kennen we het Havelland het best: zonovergoten en warm.
|
|
|
Om 19.00 uur kwamen we weer samen in de westkirche. Kees Bouman was die middag per trein gearriveerd, dus het gezelschap was compleet. Pfarrer Teubner zou Pfarrer Teubner niet zijn zonder een nieuwe canon om de de maaltijd in te leiden. We zouden een canonboek kunnen vullen langzamerhand.
Na het uitgebreide Kirchmöser-buffet (er was weer een keur aan heerlijke hapjes) werd een gelegenheidskoor geformeerd, dat onder leiding van Jeroen fluks het "Singet dem Herrn ein neues Lied" van Schütz instudeerde voor de dienst van zondag. Waarna het tijd werd voor het thema van die avond: Heiligen.
Heiligen, dat lijkt iets voor de Katholieke kerk. Maar veel kerken (ook protestantse) dragen de naam van een heilige. Pfarrer Teubner had een serie opdrachten bedacht, waarbij we getest werden op onze kennis van kerknamen en heiligenverhalen. Maar waarin we ook met elkaar in gesprek gingen over wat maakt iemand heilig? En welke moderne heiligen zijn er eigenlijk?
We hadden niet van te voren kunnen bedenken dat ons geschenk (de stadsvlag) zo toepasselijk zou zijn.
Tot slot overhandigde de Kirchmöser commissie als geschenk een envelop met inhoud, bedoeld voor het kerkgebouw.
Na nog een gezellige nazit vertrok iedereen weer naar huis en bed: morgen vroeg op !
|
|
|
4 juni
Zaterdagochtend werden we om half 10 verwacht in Ribbeck. Een landgoed, bij elke Duitser bekend vanwege het gedicht van Theodor Fontane: Herr von Ribbeck auf Ribbeck im Havelland.
Het landgoed is, mede door het gedicht, beroemd om zijn peren. En van peren wordt daar van alles gemaakt: azijn, brandewijn, mosterd enz.
We kregen eerst een rondleiding door het Huis, waarbij ons de historie van huis en geslacht von Ribbeck werd verteld, en vervolgens een wandeling door het historische dorp. Om 12 uur werden we in het plaatselijke restaurant onthaald op heerlijke aspergesoep. Er was nog een rondleiding door de dorpskerk gepland, maar vanwege een huwelijk kon dat pas om 16 uur. We hadden dus tijd om nog wat rond te kijken, te wandelen, perenbrandewijn te kopen en ons te vergapen aan het sjieke bruiloftsgezelschap uit Berlijn. De rondleiding door de dorpskerk viel wat tegen. Dat lag niet aan de kerk, die was mooi, maar aan de gids, die eigenlijk heel weinig over de kerk vertelde.
Maar al met al konden we terugkijken op een mooie dag, met mooi weer in een mooie omgeving.
Tevreden keerde iedereen terug om de avond met het gastgezin door te brengen.
|
|
|
5 juni
De laatste dag alweer: wat gaat het toch snel. Nauwelijks gewend aan het Duits en gastgezin en dan is het alweer voorbij.
Om 10 uur was de kerkdienst in de Dorfkirche, met veel zingen. Kees Bouman vatte de preek van pfarrer Teubner kort in het Nederlands samen. Aan het eind van de dienst memoreerde pfarrer teubner, dat van alle voorgangers hij de Marcusgemeente het langst kende. En zo is het.
Na de dienst nog een laatste samenzijn met koffie, waarna afscheid werd genomen. Deze keer voor niet zo lang, want op 16 oktober hoopt een flinke delegatie bij het afscheid van pfarrer Teubner aanwezig te zijn.
Na een iets minder voorspoedige terugreis (o.a. veel verkeer vanuit de Kirchentag in Dresden)kwamen we rond half acht veilig in Utrecht aan.
|
|
